Nadzwyczajne obostrzenie kary
Ratio legis instytucji nadzwyczajnego obostrzenia kary wynika z przekonania, że istnieją takie przypadki popełniania czynu zabronionego, w których „zwyczajna” kara nie będzie adekwatna do społecznej szkodliwości czynu i nie zadośćuczyni funkcji sprawiedliwościowej kary.









